De Kabbalist: korte inhoud

Een jongeman moet kiezen
Tussen ultieme wijsheid
En ultieme liefde…

“Een mystieke roman in de traditie van De Da Vinci Code” – Humo.

“Een magistrale debuutroman” – Biblion.

De Kabbalist


Wat zou jij doen als je de geheimen van het heelal wilde ontraadselen?

En je ontmoet een meester die alle geheimen kent.
Die bereid is je alles te leren.
Maar de prijs is dat je de liefde van je leven moet opgeven…

Lees het op ware feiten gebaseerde levensverhaal van Chaim Vital in De Kabbalist van Geert Kimpen. Een gedurfd debuut dat reeds verkocht is aan vijftien landen…

 

1570. Tsfat. Een kleine stad op een heuvel in Palestina.
Chaim Vital, een 25 jarige jongeman, heeft grote dromen. Hij wil de kabbala, tot dan een mystieke aangelegenheid voor ingewijden, toegankelijk maken voor de mensheid en de inzichten voor het eerst in de geschiedenis helder op
papier zetten. Hij wordt de jongste leerling die de grote kabbalistische meester ooit heeft aangenomen. Maar dan stuurt zijn meester hem weg. Recht in de armen van een absolute beginneling. “Ga daar maar je heil zoeken.”

Chaim is verbijsterd.
Maar de onbekende leraar is wijzer dan Chaim maar durfde te vermoeden. Hij wordt zijn leerling.
Chaim vindt in Itschak Luria de meester die hem alle antwoorden op zijn vragen wil geven. In ruil daarvoor is Chaim bereid om alles te doen. Hij zal het boek schrijven dat zijn meester zelf niet zelf kan schrijven. Maar dan wordt hij verliefd op de bloedmooie, vrijgevochten dochter van zijn leraar. Een meisje dat door haar vader is voorbestemd aan een ander.

De Kabbalist

Welke droom moet Chaim volgen; zijn hart of zijn ambitie?
Welke opdracht is dwingender? Het ervaren van de ultieme liefde? Of het antwoord vinden op álle vragen van de mensheid?

DE KABBALIST is het levensechte verhaal van Chaim Vital, de man die de kabbala ontsluierde…

Op alle grote vragen van de mensheid heeft de kabbala het antwoord.
Maar tot 1600 konden alleen mystici de antwoorden begrijpen.

 

Chaim Vital

Chaim Vital kraakte de geheimcode.
En de voorspelling uit de 16 de eeuw werd waar… vanaf de 21ste eeuw zou de kabbala grote aantallen mensen in vuur en vlam zetten.
Lees nu in een spannende, inspirerende roman het verhaal van de man die de geheimcode van de bijbel zou kraken.

Hij was op zoek naar God.
Hij deed een verbijsterende ontdekking.
Hij vond haar…

Bestel het boek nu!

 

LEES HIER ALVAST HET EERSTE HOOFDSTUK…

HOOFDSTUK 1.

De Kabbalist TSFAT. 1563. Winter.

Het was geen moord, hield hij zich zelf voor, maar een ongeluk. Een spijtig ongeluk. Zijn vader was het die de zaak op de spits had gedreven, niet hij. Hij liet zijn vader met rust met diens obsessionele devotie voor de Torah. Waarom liet zijn vader hem dan niet de alchemiebestuderen?

Het was zonneklaar dat de alchemie veel concreter de geheimen van het leven beschreef dan de Torah. De alchemie reikte formules aan, recepten, handleidingen. Het was een praktische wetenschap die proefondervindelijk getoetst kon worden. Het succes van de alchemistische experimenten was rechtevenredig met de ontwikkelingsgraad van degene die de experimenten ondernam. Het was een hard maar rechtvaardig systeem waarbij je jezelf nooit hoger kon inschalen dan op het niveau waarop je proefnemingen slaagden.

Nee, dan de Torah van zijn vader. Daarin was alleen zeker dat niets zeker was. Geen enkele consensus bestond er over nog maar het geringste vers uit de vijf boeken van Mozes. Al eeuwenlang schreven rabbijnencommentaar op commentaar in hun eindeloze discussies over wat er nu precies bedoeld werd in de bijbel. Op geen enkele manier kon vastgesteld worden in hoeverre je als mens was ontwikkeld. Waarschijnlijk daarom dat iedereen elkaar trachtte te overtroeven in het schrijven van de dikste boeken met de vaagste interpretaties. Zijn vader had zich ook met overgave in de eeuwenlange traditie gegooid. Hij glorieerde door de erkenning en het aanzien dat zijn boeken hem gaven.

Maar voor Chaim was het niet genoeg. Chaim wilde concrete antwoorden. Chaim wilde weten hoe het leven werkte. Wat de zin van het bestaan was. Of er leven na de dood was. Of het leven willekeurig was. Of het mogelijk was het leven naar je hand te zetten. En vooral; als God bestond, wie hij dan was. Als God bestond, dan wilde hij een levensechte relatie met hem. Van man tot man. Hij was toch geschapen naar zijn beeld en gelijkenis? Wel dan, dat hij zich dan ook liet zien en niet verschool in ondoordringbare bijbelregels die zoveel opening voor interpretatie lieten. Hij wilde dat God hem zag als zijn gelijke.

Het was zijn vader toch die keer op keer de confrontatie opzocht? Die als een lastige terriër maar niet afliet en hem bij zijn broekspijpen weer terug naar de Torah wilde brengen. Hoe vaak had Chaim hem al niet duidelijk gemaakt dat dit een verloren zaak was. Chaim had nu, in de drie jaren dat hij de alchemie bestudeerde, al meer zicht op antwoorden gevonden dan in al die andere jaren dat hij braaf de Torah klassen bezocht.

Wat kon hem het schelen dat de hele stad het betreurde dat hij het pad van de Torah had verlaten? Tsfat was wat dat betreft een dorp. Iedereen hield elkaar in de gaten. Iedereen probeerde vooral niet uit de pas te lopen om zo zijn felbegeerde plek in de gemeenschap niet te verliezen. Want men was ook zakelijk van elkaar afhankelijk. Men kocht bij elkaar, men werkte bij elkaar, men deelde contacten met elkaar. Daarom deelde men hetzelfde geloof, dezelfde rituelen, dezelfde synagogen.

Maar Chaim koos voor zijn eigen koers tegen de stroom in. Hij sloot wel vriendschap met de Moslims daar waar de andere Joden probeerden het contact zo zakelijk mogelijk te houden. Van een Arabische vriend had hij een alchemistisch boek te lezen gekregen. Dat boek had zijn leven veranderd. Hij duizelde van de inzichten en de beloften uit het boek. De dag dat hij in staat zou zijn om goud te maken, zou zijn menselijke natuur ook in de eigenschappen van goud zijn veranderd. Hij zou onsterfelijk zijn, alle wijsheid en rijkdom bezitten, hij zou de vervolmaking van zijn ziel hebben bereikt.

Chaim Vital

Hoe stelliger zijn vader hem veroordeelde als ketter die zich met duivelse praktijken bezighield, hoe vastberadener hij werd om resultaten te boeken. Het werd een wedloop met zijn vader. Op een dag zou hij hem verbluffen met zijn inzichten en resultaten. Hij zou bewijzen dat de Torah een doodlopende weg was en dat in de alchemie de ware antwoorden lagen. Nauwgezet hield hij een verslag bij van zijn experimenten. Hij droomde ervan het ultieme alchemistische werk te schrijven dat als handleiding voor de mensheid zou dienen. Niemand zou het nog over de dikke boekwerken van zijn vader hebben. De alchemie zou de Torah overbodig maken. Een ouderwetse, primitieve manier van denken, zo zou men het bestempelen. Wel sympathiek, maar naïef, erg naïef.

Zijn vader werd woest wanneer Chaim op die manier over de Torah en het Jodendom sprak. Hij vond het onverdraaglijk dat zijn zoon zijn wortels ontkende. Dat hij alles bestreed waar zijn vader voor leefde en in geloofde.

Chaim’s vader hoopte dat deze wandeling door de heuvels rond Tsfat hem dichter bij zijn zoon zou brengen. Misschien zou hij zich de wandelingen herinneren die ze maakten toen hij nog kind was. Toen het woord van zijn vader nog heilig was. Misschien zou hij zich herinneren hoe zijn vader hem ontzag voor de natuur had bijgebracht. Voor de volmaaktheid van de Schepping waarbij God in alles had voorzien, wat de mens nodig heeft. Hoe alles elkaar in evenwicht hield en klopte. Maar het leek of al zijn woorden van destijds in een emmer zonder bodem waren uitgegoten. Met geen enkele herinnering sloeg hij een bres in de wallen die Chaim had opgetrokken. De enige respons was een hooghartig gelach.

Toen het hevig ging sneeuwen, hadden ze beschutting gezocht in de grot waarvan de legende zei dat op die plek Sjimon bar Jochaj, de beroemde kabbalist, zich dertien jaar lang had verborgen voor de Romeinen die hem ter dood veroordeelden. De geborgenheid van de grot leek de kilte tussen de vader en de zoon even te ontdooien. De vader had zelfs even gedacht dat toen hij over zijn bewondering voor de Kabbala uitwijdde, hij zijn zoon bereikte. Chaim had nu eenmaal een hang naar het mystieke. Als hij dan geen betovering meer zag in de letterlijke Torah, misschien dat de studie van de verborgen betekenissen in de vijf heilige boeken, hem dan terug naar de kudde kon leiden? Al moest men dan veertig zijn om door een Kabbalaleraar geaccepteerd te worden, zijn vader had voldoende contacten om voor zijn zoon een uitzondering te laten maken. Maar de vader beklom te snel deze ladder van hoop. Chaim rook de manipulatieve omwegen waarmee hij hem trachtte te verleiden. Hield die man dan nooit eens op? Kon hij niet gewoon eens iets vertellen zonder het onderliggende motief hem te bekeren? Het halsstarrige geloof in zijn eigen gelijk, haalde hem het bloed onder de nagels vandaan.

Chaim Vital

Het was geen moord. Het was een ongeluk, een spijtig ongeluk. Zo had hij het ook verteld toen hij buiten adem Tsfat bereikte. Niemand had aan zijn woord getwijfeld. Onmiddellijk was er een expeditie op pad gegaan om het lichaam van de gerespecteerde Torah schrijver te bergen. Alleen met zijn moeder had Chaim zijn geheim gedeeld. Een noodlottige loslippigheid die hij eeuwig zou betreuren. Nooit zou Chaim nog zijn geheim met iemand delen. Het was een ongeluk. Hij moest toch niet een leven lang boeten voor een jammerlijk ongeluk? Hij was een veelbelovende jongeman en dit tragische ongeluk mocht geen schaduw op zijn toekomst werpen.

 

 

Bestel nu!

Alles wil hij voor zijn meester doen.
In ruil voor de antwoorden op alle grote
Levensvragen.

Maar is hij bereid zijn grote liefde op te geven?